donderdag 11 januari 2018

The story behind/before all the abundance


Hey girls gisteren schreef ik over in overvloed leven met Tante Betsy; Living in abundance with Tante Betsy.
Nu denken er vast ook wel dames dat het voor mij makkelijk is om te schrijven en te denken in overvloed met een kast vol met Tante Betsy jurkjes en met laarzen, panty's enzo in overvloed. 
Maar ik wil jullie laten zien waar ik vandaan kom...nou ja jullie weten vast bijna allemaal wel dat ik Limburgse ben en dat ik van Maastricht kom. 
Maar ik ga jullie wat meer delen over mijn leven en ik doe dit niet om medelijden op te wekken, maar om te laten zien dat je moeilijkheden kunt overwinnen en dat je er sterker uit kunt komen. En om te laten zien dat het gras niet groener is, maar dat ik het gras water geef ;). 


Ik begin bij het begin, dat levert meteen leuke foto's op ;). En de rest van het verhaal leuk ik ook op met foto's :). 
Ik ben dus geboren in Maastricht in de wijk Wijck, vlakbij het station. Mijn vader werkte voor de NS als machinist en mijn moeder was thuis en zorgde voor ons en deed leuke dingen met ons. Ik heb geen makkelijke zorgeloze jeugd gehad, maar toch heb ik van kleins af aan genoten van de kleine mooie dingen in het leven. 





Toen ik nog klein was (ja ik weet het ik ben nog steeds niet groot ;)) was er nog genoeg geld voor kleding. 
Maar nadat mijn ouders het herenhuis kochten in 1977, waar wij al langer op de tweede verdieping woonden (we hadden ook de beschikking over de zolder (10x10)).
Toen was er weiniger geld voor kleding, net in die tienerjaren (ik ben van 1967) als kleding belangrijk voor je wordt. Maar er was wel altijd goed eten op tafel en we maakten reizen naar het buitenland met de trein, dus leefden toch in overvloed. 



In die tijd kregen we alleen kleding en schoenen uit de uitverkoop als het kindergeld er was.
Maar ik heb al vanaf kinds af aan zelf spullen verkocht op de hoek van de straat bij ons in de buurt samen met een vriendinnetje. 
Toen de antiek- en vlooienmarkt startte in de Stationsstraat in Wijck in de tachtiger jaren, stond ik er wekelijks met vriendinnen van de Mavo spullen te verkopen. 
En van die opbrengst kocht ik weer nieuwe spullen om te verkopen en kocht ik tweedehands kleding en tweedehands schoenen om zo toch wat leuks te dragen. 
Ik had geen zaterdagbaantje, maar zat heerlijk kletsend met vriendinnen een zaterdag op de rommelmarkt te verkopen en mijn eigen geld te verdienen. En later hielp ik mijn moeder die er jaren met een verkoopstand heeft gestaan. 




Daarna heb ik in 1986 mijn eerste man leren kennen en had ik in 1987 mijn eerste baantje na het afronden van mijn Meao commerciële economie diploma. 
Ja het handelen en reclame maken zit in mijn systeem. Wel nooit gewerkt in de commerciële business, maar tot 1993 het jaar waarin mijn dochter is geboren, afwisselende administratieve banen gehad. 
We hadden samen een vrij goed loon en in de tijd kon ik dan ook leuke kleding kopen, alhoewel ik destijds eigenlijk niet echt leuke kleding droeg. 
Ik heb me in het begin aan mijn man aangepast en was daarna op zoek naar mijn eigen identiteit. Eind 1996/begin 1997 zijn we gescheiden, een liefdevol huwelijk maar wel met de nodige problemen. Ik koos voor mezelf en mijn dochter en heb geen moment spijt gehad van die keuze. Eigenlijk was het een vlucht van huis geweest.




Als alleenstaande moeder (8-9 jaar) heb ik me altijd heel rijk gevoeld, het laatste jaar van ons huwelijk leefden we samen van een uitkering. En nu had ik met 100 gulden minder een uitkering voor mezelf en mijn dochter, maar er hoefde geen geld uit gegeven te worden aan drank, sigaretten en sport. 
Ik voelde me enorm rijk en ben altijd enorm dankbaar geweest voor mijn uitkering en alle extra's die er waren. 
Het leven was goed en ik genoot volop samen met andere alleenstaande moeders én vriendinnen van het uitgaansleven in onze vrije weekenden die we op elkaar afgestemd hadden. 





Voor mij een geweldige tijd met veel mogelijkheden. Ik heb destijds wel flink aan mezelf gewerkt om de problemen uit mijn jeugd en huwelijk te verwerken en het diepere doel ervan te zien. 
Ik deed vrijwilligerswerk om zo toch wat terug te doen voor mijn uitkering en heb dat jarenlang met veel liefde en plezier gedaan, eerst bij Vrouwen in de Bijstand en later als gastvrouw in een ontmoetingscentrum voor eenzame mensen. 
Ik kijk daar met veel plezier en dankbaarheid naar terug. 



Natuurlijk kwamen er ook mannen voor in mijn leven als alleenstaande moeder, maar niet echt langdurige relaties. 
Dankzij een bijdrage van mijn moeder die in 1999 is gescheiden van mijn vader (het herenhuis werd verkocht) kon ik ook samen met dochterlief op vakantie gaan. 
Maar ook dankzij een vakantiebeurs die ik in 2000 gekregen heb, ging ik destijds samen met mijn vriend naar Miami en Jamaica op vakantie (hij was Jamaicaan). 
Hij is na die vakantie terug naar Miami verhuisd (woonde in de buurt van Maastricht toen ik hem leerde kennen). 
En ik ben daar door de jaren heen meerdere keren op bezoek geweest, waarvan ook twee keer met mijn dochter. Ook heel dankbaar voor om daar heerlijk van Miami Beach genoten te hebben. 




Uiteindelijk heb ik afstand genomen van die knipperlicht relatie en heb ik een aantal jaar later mijn man leren kennen via Relatieplanet. 
Het voelde gewoon goed vanaf het eerste moment (ik had daarvoor wel wat afspraakjes gehad met andere mannen, maar die klik was er nooit) en we zijn sindsdien ook samen. 
We zijn gaan samenwonen en daarmee bewust gekozen voor weiniger geld, mijn bijstand uitkering kwam ten einde. 
Oh ja ik kreeg trouwens 6 weken nadat ik manlief heb leren kennen mijn beroerte, maar daar heb ik al eens over geschreven. 



Manlief heeft drie kinderen uit een ander huwelijk (was al 6 jaar gescheiden) en niet lang nadat we getrouwd zijn ging het los, zijn ex rook geld...dat er niet was. 
En we hebben 4 jaar lang dikke vette stress gehad door de rechtzaken en alles wat erbij kwam kijken. 
Ik was in die tijd net op aan het krabbelen van mijn beroerte toen het los ging. Ook was dat net een moment dat er problemen waren in ons huwelijk, maar alle energie moest gestoken worden in die rechtzaak en daarna volgden er nog twee ivm de kinderalimentatie en alles draaide om het feit of ik wel of niet in mijn eigen levensonderhoud kon voorzien. We hebben toen echt jarenlang in de overlevingsmodus geleefd en ieder dubbeltje moeten omdraaien (we hebben daardoor jaren onder bijstandsniveau geleefd), maar toch heeft dat onze relatie sterker gemaakt.



Ik heb altijd goed met weinig geld kunnen omgaan, vanuit mijn jeugd geleerd en natuurlijk ook als alleenstaande moeder geleerd. 
Maar we hebben een huis vol spullen en kleding aan ons lijf. Wij drinken en roken allebei niet. 
Ik kocht tweedehandskleding (meer als €4,50 gaf ik destijds niet uit aan een tweedehands jurkje) en we kregen ook wel eens kleding. En we hadden elkaar, samen lekker op de bank van een film op tv genieten... Er zijn zoveel leuke dingen die je kunt doen van weinig geld. En onze vakanties met de mini waren low budget :). 




Dochterlief had haar kindergeld, waarvoor ik altijd een aparte rekening heb gehad en die altijd volledig voor haar bestemd is geweest (ik wilde niet dat zij moest meemaken wat ik als tiener had). Maar ook zij als tiener heeft dan wel ook álles moeten betalen van die kindergeld rekening. En ze is ook gaan werken toen ze oud genoeg was, mega trots ben ik op mijn dochter. 




En mega trots ben ik op ons als gezin, we hebben het samen gered.
We hebben ons er niet onder laten krijgen door die (h)ex. 
We zijn er alleen maar samen sterker van geworden en zijn sinds twee jaar van de kinderalimentatie af, oh nee een jaar ;). 



Maar door al die ellende en stress ben ik uiteindelijk toch terecht gekomen waar ik nu alweer vier jaar werk (vandaag heb ik mijn gesprek over terugkeer naar mijn werkplek, na mijn burn-out...ik ben nog steeds niet de oude dat heeft nog tijd nodig, ik ga volgende week weer starten met 2x2 uurtjes) op een sociale werkplaats waar ik creatief mag zijn en mezelf kan ontplooien.



Dik twee jaar geleden volgde ik mijn passie, een ingeving terwijl ik blogde op mijn creatief blog (was voor mij creatieve therapie). 
Ik startte dit happy Tante Betsy blog en ben aan een leven begonnen met meer overvloed. 
En dat zit natuurlijk niet alleen in materiële dingen, maar ook in al die lieverds om me heen. Ja jullie! 
Dankzij zoveel lieverds die me volgen kan ik natuurlijk ook sponsors regelen en op mijn beurt vind ik het weer leuk om wat aan jullie terug te geven door middel van winacties. Morgen ga ik weer een paar dames blij maken, verrassing!! 



Volgende week schrijf ik weer een blogpost over overvloed creëren, maar ik vond het belangrijk om ook het verhaal achter de schermen te delen. Wellicht wel wat heavy maar ik wil daarmee laten zien dat je ook situaties kunt ombuigen in je leven. 



Ik heb altijd als miss Positive in het leven gestaan en de diepere betekenis gezocht van de dingen die me of ons overkwamen. Je wordt daar een rijker mens van en bezig zijn met diepgang verrijkt me. 

Lots of love from Susan

Ps ik heb echt even enorm getwijfeld of ik dit wel zou delen. Het is niet bepaald een heppie de peppie verhaal en dan laat ik natuurlijk ook nog eens de echte zware dingen weg. Maar ik heb besloten om het toch te delen. Hoop dat je er wat mee kunt. Dikke knuffels!

60 opmerkingen:

  1. Tjee wat een heftig maar mooi verhaal, ben er even stil van.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Aimee Moolenaar-Dols11 januari 2018 om 19:46

    Ha leeve,
    Wowww... Sjoen datse dit mit us deils <3
    Zelf ook het nodige meegemaakt en ik sta over het algemeen ook als een blij ei positief in het leven.
    Nu heb ik even wat flinke lichamelijke tegenslagen maar ook daar kom ik weer uit.
    In elk geval heeft ook deze blog weer bevestigd wat ik zo van jou dacht of indruk die ik had.. Je bent een prachtige krachtige vrouw die goed in het leven staat.
    Dikke knuffel xx Aimee

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Elke Blekkenhorst11 januari 2018 om 19:51

    Respect voor jou en je naasten.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk om je verhaal te lezen. Met die foto’s erbij. Mooi zoals je er instaat en over schrijft, krachtig kom je er uit! Iedereen heeft z’n verhaal, je kunt nooit oordelen over waarom iemand iets doet. Zo kan ik veel jurkjes kopen, maar geen kinderen krijgen. Gelukkig heb ik prachtige nichtjes. En daar ben ik dan de suikertante van. Suikertante Betsy ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat dapper van je om je verhaal te delen. En wat ben je een ontzettend mooi mens geworden ondanks (of misschien ook wel dankzij?) alles wat er op je pad gekomen is! Dikke knuffel xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zo jij had het gied gedaan en zo heftig....
    Heb respect voor alleenstaande moeders....
    Zoveel meegemaakt te moeten hebben....
    Jij had en hebt het heel goed gedaan....
    Prachtig om dit te lezen en jij zal veel vrouwen door dit helpen omndat ze dit lezen....

    Mooie avond Xoxo

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dank je wel dat je dit deelt. Respect. Het laat je ook nadenken over je eigen situatie en gebeurtenissen in het verleden en hoe je er mee om gaat of kunt gaan. 😘 Hennie

    BeantwoordenVerwijderen
  8. You are a survivor Susan. Ik vind het stoer dat je het durft te delen. En het allermooiste vind ik je principe van 'pay it forward'.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ellen Verschoor-Duivestein11 januari 2018 om 19:59

    Dikke knuffel��

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een verhaal susan! Dik respect voor jou en je positivisme! Erg leuke foto's en ik vind het ontzettend mooi hoe je straalt op de foto's met je man. Ga zo door, ik vind je een mooi mens! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Door diepe dalen gaan maakt je sterk.
    Zo heeft iedereen zijn eigen ik te dragen en het is een hele kunst om er een positieve draai aan te kunnen geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wauw Susan wat een verhaal, bijzonder om te lezen en ja, iedereen heeft wel wat, elk huisje z'n kruisje. Ik vind je een prachtig mens!
    Fijne avond!
    Lieve groetjes,
    Nienke

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat ben jij een sterke vrouw! Het lijkt me heel fijn om altijd positief te zijn. Ik vind dat soms nog wel moeilijk maar ik doe mijn best. En zoals jij zo mooi zei: we hadden elkaar. Altijd belangrijk om fijne mensen om je heen te hebben! Knuffel

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Den boer Monique11 januari 2018 om 20:15

    Oh Susan, wat goed dat je dat schrijft en dat je zoveel over jezelf durft prijs te geven, e ht geweldig om te lezen. Zo zie je maar geluk zit niet in spullen maar in jezelf. Maar hoe meer tegenslagen je hebt gehad in je leven hoe sterker je eruit komt hoor ik zie het aan mijzelf. Als klein meisje van 10 woog ik 96 kilo. Vroeger had je zon serie op de tv een olifant die Bollie Blauw heette, 1x raden waar ik mee gepest werd. Als ik nu die klasgenoten terug zie is de een nog lelijker/uitgezakter dan de ander en nu lach ik. Ik weet je kan niet alles in de hand hebben in dit leven maar er wel een heleboel aan doen om je leven leuker te maken. Nou sinds de komst van Tante Betsy is mijn leven echt een stuk leuker hoor. Bedankt dat jullie in mijn leven zijn gekomen en hoop nog heel veel van jou/jullie te mogen genieten.. Lieve groetjes van Monique den Boer uit Dordrecht

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Lieve Susan, wat een verhaal, zo knap dat je dit deelt! Wat indrukwekkend! Maar de foto's, die zijn zo leuk om te zien, ben zelf van 1970' enig! Een herl indrukwekkend blog, neem mijn petje voor je af, zo knap! Knuffels Corine

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Respect dat je jouw verhaal wilt delen met ons. Ook mijn rugzak zit vol. En helaas niet altijd met mooie herinneringen. Maar beseffen dat we trots mogen zijn op onszelf en waar we nu staan in het leven deel ik zeker met je. Dikke knuff!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wat knap Susan dat je je verhaal met ons wilt delen. Ondanks alle tegenslagen toch zo positief in het leven staan. ... Chapeau👏

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Een dikke knuffel om mee te beginnen ❤️

    Wat een verhaal, wat een reis en wat een weg die je bewandelt hebt! Mooi dat je dit met ons deelt, voor sommige wellicht wat heavy maar een diepe buiging hoor! Je bent een inspiratie voor vele, dat blijkt maar weer, ook uit jouw eigen weg maar ook uit jouw keuze om er je eigen draai aan te geven, een positieve draai aan te geven. Ook al is je pad niet altijd over rozen gegaan toch je doet het toch maar mooi!
    Hier is de rugzak vol, behoorlijk zelfs, toch ben ik wel de persoon die deze kan dragen en ben ik vaak trots op hoe ik in het leven sta en het doe.

    Bedankt voor jouw verhaal ❤️

    Dikke knoevel 🙋🏻❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Wat bijzonder, mooi en dapper dat je je verhaal wilt delen. Ik heb genoten van de mooie stralende foto's van jou door de jaren heen. Wat fijn dat je ondanks alles ook altijd hebt kunnen genieten! En kleur bekennen gaat samen met kleur, veel kleur dragen hè! Je doet het goed! Sterkte nog met het opkrabbelen en kus van mij. Thea B.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Dankjewel voor je openhartigheid!

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Dank je wel dat jij jou true story met ons gedeeld hebt, wat een weg maar inderdaad altijd de mooie stralende you die we terug zien & trots op je dochter x Niet klein te krijgen hihi
    Ik zeg altijd ik heb geen rugzak want da's me veelste zwaar! Ik zit wel al onder tussen 11 jaar in een achtbaan, maar ja je leest 't goed ik zit d'r nog steeds in en ben er nog nooit uit gevallen! Ook ik heb mijn dagen dat ik het soms wat moeilijker zie, maar probeer het mooie uit iedere dag te halen, ook omdat ik altijd het voorbeeld wil zijn voor mijn zoons die nu net 15 & 18 zijn. Het geluk zit in zoveel! Fijne avond & Dikke Knuff xx

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Mooi om het achterliggende verhaal rens te lezen ��
    Dapper dat je dat durft te delen met ons.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Wat bijzonder om zo jou levensverhaal te lezen. En zo zie je maar weer, elk huisje heeft zijn kruisje. XX Esther

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Wow, wat een levensverhaal maar zo mooi en dapper dat je het deelt met ons. Dikke knuffel

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Ik vond je al een topper, en nu helemaal. Mooi om te lezen. Het leven gaat niet altijd over rozen.. dat zie je maar weer. Ik vind het knap dat je altijd zo positief bent. Daar mag je best trots op zijn, en dat ben je ook❤️
    You go girl ��✨��

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Je hebt al een bewogen leven achter de rug. Maar al die gebeurtenissen hebben je gemaakt tot wie je nu bent. Ook ik heb goede en slechte (financiële) tijden gekend maar ik ben blij dat ik dat heb meegemaakt. Het maakt je sterker en zodra het weer wat beter gaat op financieel gebied waardeer je het ook veel meer dat je iets kan kopen. Het gras is inderdaad niet groener aan de overkant. Het is waar wat ze zeggen. Hoe ouder hoe wijzer😉 vroeger kon je nog wel eens mijmeren over wat andere hadden maar dat heb ik echt niet meer. Ik ben tevreden met wat ik heb. Ik woon al 27 jaar samen met mijn vriend en wat ik tegenwoordig het belangrijkste vind is onze gezondheid. Daar kan geen geld tegen op.
    Lieve groetjes, Monique
    P.S. Ik was vandaag bij Art Den Bosch en raakte in gesprek met de verkoopster over natuurlijk Tante Betsy. Helaas gaan ze geen Tante Betsy meer opnemen in hun assortiment. Die kan helaas van de verkooplijst af😞

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Wat ik mooi vind aan deze blog is jouw ontwikkeling te zien, niet alleen te lezen, maar ook in jouw uiterlijk op al die foto’s. Steeds meer een stapje dichter naar jouw eigen identiteit die zo goed bij jou past en die wij allemaal hebben leren kennen. Mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Hoi Susan
    Sterk om dit te delen! Weet hoe moeilijk het is, zelf vanaf dat de kinderen 4 en 6 waren alleen ervoor gestaan, maar had in mijn huwelijk ook het gevoel alleen te staan.
    Na uitkering, diverse baantjes en gedoe in de zorg gaan werken. Geen vetpot en qua uren altijd puzzelen om rond te komen met kindjes. Met 43 jaar terug naar school, nachtdiensten draaien als de kinderen bij hun vader waren en bikkelen was een burn-out onvermijdelijk...
    Nu tegen mijn 2e burn-out aan, maar op tijd hulp gezocht.. ik ga beter voor mezelf zorgen omdat ik het waard ben! En ooit hoop ik ook weer met een lief mijn leven te kunnen delen..
    Geen toppen zonder dalen..
    😘

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Wat goed van je om dit op te schrijven en te delen. En kijk eens waar je nu staat... je mag trots zijn! Wat een powervrouw!
    Ik ben zelf al 15 jaar chronisch ziek en heb ook behoorlijk diepe dalen gekend. Maar ik weet ook heel goed, dat het helpt om positief te zijn en vooral te kijken naar de dingen die je wel hebt! Daar kom je zoveel verder mee... 😘❤🌸

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Wat een te schattige foto’s 😍 ik ben zelf ook zo’n blij ei met een flinke rugzak maar denk altijd maar zo het heeft me gemaakt tot wat ik ben en wat voor mij geldt is ook voor jou: we kunnen trots zijn want we zijn doorzetters! 😘

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Een dikke knuf voor jou. Wat mooi en stoer en sterk dat je dit deelt. Zo goed! Jij bevestigt dat we allemaal een keuze hebben in het leven... wat je overkomt kun je niet altijd kiezen, maar hoe je er mee om gaat wel! En zo buig je dan negatievere dingen om naar positeve dingen. Jij bent daar het levende bewijs van! Mooi mens, mooi verhaal, veel wijsheid!

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Wat een verhaal Susan! Alle respect voor je. Je bent een fantastisch mens 😘

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Leuk om iets meer van je te weten Susan. Je bent een echte doorzetter. Zo zie je maar, niet alles in rozengeur en maneschijn. Al lijkt het van de buitenkant misschien dat je alles goed voor elkaar hebt. Leuk al die foto's, herkenbaar want we zijn even oud.

    BeantwoordenVerwijderen
  34. Lieve Susan,
    Wat een open eerlijke blog, met prachtige foto's door de jaren heen maar ook met een levens verhaal waar een nodig traantje zal zijn gelaten. Diep respect voor je, hoe positief jij in het leven kan staan. Deze blog raakt mij echt, mijn gedachten gaan de laatste jaar ook vaak terug naar mijn jeugd, en eerst werd ik daar emotioneel van,maar ga me steeds sterker voelen en word er nu boos van. Ook niet altijd goed, maar ik ben wel sterker aan het worden.Ook ik mag er zijn, en weet je sinds wanneer dat is begonnen? Toen ik jullie allemaal op de groepen leerde kennen, en jou blog speelt daar absoluut een hele grote rol in.Samen met de tante jurkjes!
    Voor jou denk ik een hele emotionele blog,laat gaan die tranen,dat lucht op, daar na die prachtige lach met het besef, het kan alleen maar beter gaan.♡
    Dikke tieten knuffel xx

    BeantwoordenVerwijderen
  35. Sudan, jouw verhaal geeft zoveel hoop voor mij. Ieder huisje heeft zijn kruisje, dat blijkt maar weer.
    Ik sta op een kruispunt na een heftig auto ongeval. Het is inmiddels 2 jaar geleden en ik had nooit gedacht dat dit nu nog zo'n impact zou hebben.
    Het miet anders en hoe weet ik nu nog niet.. maar je verhaal geeft inspiratie !
    Ik hoop je ooit nog eens te ontmoeten.
    Groetjes Monique (Caroline)

    BeantwoordenVerwijderen
  36. Sudan, jouw verhaal geeft zoveel hoop voor mij. Ieder huisje heeft zijn kruisje, dat blijkt maar weer.
    Ik sta op een kruispunt na een heftig auto ongeval. Het is inmiddels 2 jaar geleden en ik had nooit gedacht dat dit nu nog zo'n impact zou hebben.
    Het miet anders en hoe weet ik nu nog niet.. maar je verhaal geeft inspiratie !
    Ik hoop je ooit nog eens te ontmoeten.
    Groetjes Monique (Caroline)

    BeantwoordenVerwijderen
  37. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  38. Ik vind Het toch enorm positief geschreven, lieve vrouw! Het is toch mooi om iemands achtergrond te leren kennen. Het leven is eenmaal niet altijd makkelijk. Maar wat kunnen we genieten van minder he? Het is echt zo dat je de kleine dingen extra kunt waarderen. Je kunt trots zijn op jezelf, dat je zoveel hebt overwonnen. Ik heb helaas ook vreselijk veel moeten meemaken, en toch ben ik zo trots wat ik er uiteindelijk toch mee heb bereikt. Een Tante Betsy webshop welke mijn droom heeft verwezelijkt. Vanuit diepe dalen ontstaan soms de mooiste bergen, omdat je er zo sterk van wordt! Xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  39. Hoi Susan,
    wat bijzonder dat je dit met ons deelt! Dank je wel!
    Ik ben blij dat je blogt en zo elke dag weer wat vrolijkheid en positiviteit brengt in het leven van veel dames, wat geef jij veel! En inderdaad, rijkdom is niet het hebben van geld, maar het hebben van betekenisvolle relaties en van betekenis kunnen zijn voor een ander.
    Mooi geschreven jouw verhaal!
    Ik wens je toe dat je nog lang mag blijven geven en mag blijven ontvangen!

    Lieve groet,
    Marjon de B

    BeantwoordenVerwijderen
  40. Bijzonder inkijkje in jouw leven. Een buitenkant van een plaatje geeft nooit weer wat er werkelijk achter schuilt, dat blijkt maar weer. Zie jou als een zeer sterke en positief ingestelde vrouw die uit iets negatiefs iets positiefs kan halen. Geweldig! Dat mag ik wel en herken mezelf hier in. Lekker zo doorgaan! Dikke knuf Janette

    BeantwoordenVerwijderen
  41. Jeetje, wat heb jij veel op je bordje gehad. Wat ontzettend knap dat je zo'n positieve instelling hebt behouden. Echt respect. Dankjewel dat je je verhaal met ons wilde delen. Dikke knuffel! ❤

    BeantwoordenVerwijderen
  42. Natasja van Bloemenhuis12 januari 2018 om 13:05

    Wat mooi Susan,dat ook jij je kwetsbaar durft op te stellen!
    Het leven gaat zeker niet altijd over rozen, en het is heel fijn en inspirerend om te lezen hoe je er uit bent gekomen! Liefs Natasja ❤��❤��

    BeantwoordenVerwijderen
  43. Poeh hey, heftig allemaal.... ik krijg er flashbacks van .... maar idd je bent het water voor het gras en daardoor word het gras groener... positief blijven denken. Goed van je dat je het durft te delen! Dankjewel! Dikke knuffel, Trees

    BeantwoordenVerwijderen
  44. Wat een heftig verhaal van een sterke vrouw! Zo zie je maar weer elk huisje heeft zijn kruisje. Als je plotseling eind 2015 hoort dat je in 2016 beiden werkloos bent na 15 jaar (manlief zelfs nog langer) en dat met drie opgroeiende meiskes liet mij ook even slikken. Alles redelijk op zijn pootjes inmiddels, maar als kostwinner met 40uur in de week mis ik de vrijheid wel en benut ik elk vrij momentje om te genieten met elkaar.
    Fijn dat jij ook zo positief in het leven staat. De blogjes zijn elke keer weer fijn om te lezen. Kus Roelien

    BeantwoordenVerwijderen
  45. Hoi Susan,leuk je achtergrond eens mee te mogen bekijken! Ik dacht als kind niets te kort gekomen te hebben (ben de 3de van 10 kinderen ) dus een deel van je verhaal herken ik maar al te goed, maar qua materiele dingen viel het nog mee. Als ik nu zie hoe liefdevol sommige ouders met hun kids omgaan besef ik maar al te goed dat ik wel veel gemist heb... maar dankzij jou ken ik veel betsydames die veel goedmaken, ik zie hoeveel lieve mensen er zijn en dat doet goed... dankzij de betsymicrobe die jij me doorgaf. Dus: bedankt!

    BeantwoordenVerwijderen
  46. Wat een verhaal! Dapper dat je het met ons wil delen. Als derde uit een gezin van 10 was het bij ons ook steeds kledij en schoenen in de uitverkoop... en voor ik Tante Betsy leerde kennen had ik daar nog steeds trekjes van �� maar nu moet ik er wel als de kippen bij zijn als ik echt iets wil.... maar ik rook niet, ga zelden of nooit weg dus spaar ik liever voor wat mooie jurken ☺

    BeantwoordenVerwijderen
  47. Mooi geschreven.
    Jij durft je echt bloot te geven.
    Dikke 😘

    BeantwoordenVerwijderen
  48. Ik vind het super dat je dit deelt. Ook dit zijn situaties waarin je je kunt begeven. Het overkomt je. Je bent een heerlijk eerlijk puur mens. Blijf wie je bent. Krijg energie van jou. Dat straal jij uit. Heerlijk. Ik hou van deze diepzinnige verhalen. Kom maar door met je volgende. Kussss

    BeantwoordenVerwijderen
  49. Wat een mooi en openhartig verhaal. Heel dapper dat je dit deelt. Wat een kracht schuilt er in jou!

    BeantwoordenVerwijderen
  50. Wauw... je bent een topper. Open en eerlijk. Ik krijg er energie van. Lees meestal je blogs reageer niet altijd...maar nu moest ik het ff zeggen

    BeantwoordenVerwijderen
  51. Lieve Susan ♥ Bedankt voor het delen. Je bent een mooie sterke vrouw, mooi om te zien dat je je heel bewust bent van wat je hebt, de overvloed en er van deelt. Wat je overkomt kun je niets aan doen, maar hoe je er mee omgaat wel. Jij bent daar een super voorbeeld van x
    Germa vd kolk

    BeantwoordenVerwijderen
  52. Lieve Susan, mooi dat je je zo bloot geeft, je bent een voorbeeld voor velen door je tb jurken. Mooi dat je je rol ook gebruikt om ons aan het denken te zetten! Dikke kus Carola

    BeantwoordenVerwijderen
  53. Lieve Susan, respect dat je zo open bent en zo bent opgekrabbeld na iedere keer weer een tegenslag! Ik ben er stil van...
    ....

    Warme knuffel voor jou!

    BeantwoordenVerwijderen

Thanks Tante Betsy girls voor jullie reacties, ik lees ze altijd met plezier :D.
Lots of love from Susan

Weet je niet hoe je een reactie achterlaat? In het witte vak kun je je tekst plaatsen. Vervolgens geef je bij 'reageer als' of 'profiel' aan hoe je wilt reageren. Als je kiest voor Naam/URL kun je je naam opgeven (de URL open laten), maar anoniem kan ook (bij een winactie wel gelieve je naam in het bericht achter te laten).

Op de pagina Giveaway How to? staat het ook nog eens uitgelegd, vooral als je doorklikt vanuit Facebook.